terça-feira, 28 de julho de 2026

A dicotomia enxadrística

De fato, Suzaku é o cavaleiro branco e Lelouch, o cavaleiro negro, em uma dicotomia enxadrística.

Contudo, essa dicotomia implica um paradoxo: o cavaleiro branco representa supostamente o mal e o cavaleiro negro, supostamente o bem.

Nessa territorialidade enxadrística, nós podemos articular uma moralidade ambivalente em outras palavras, o bem e o mal fazem sentido em territorialidades enxadrísticas, como a luta dos Elevens contra o imperialismo da Britânia?

Porventura, um dos méritos futuros de Code Geass: Lelouch of the Rebellion esteja justamente em como resolver a dicotomia enxadrística.  

sábado, 25 de julho de 2026

Há algo de podre no reino da Britânia

Se olharmos demais para o abismo, o abismo nos olha de volta.

No primeiro episódio de Code Geass: Lelouch of the Rebellion, o abismo se revela uma sociabilidade colonizadora  uma discriminação violentíssima entre os colonos e os colonizados, que se assemelha copiosamente ao imperialismo britânico do século XIX.   

Nesse sentido, em que medida essa sociabilidade colonizadora, inerentemente hierárquica e moralmente pragmática, coloniza o espírito de Lelouch Lamperouge? Se a solução revolucionária for inerentemente hierárquica e moralmente pragmática? Em termos marxistas, Lelouch é o coração de um mundo sem coração, o suspiro da criatura oprimida, e não o ópio do povo, mas a voz do povo.  

Suplementarmente, os nós entre Lelouch, Suzaku e o receptáculo de Geass, que é uma performatividade hitlerista — mas, com Lelouch, é revolucionária, dialeticamente, pois o imperialismo da Britânia é, antes de tudo, linguístico: de nomeação sobre nomeação.

Por fim, a tecnologia militar como um instrumento imperialista e, retrospectivamente, como uma metáfora das cicatrizes nipônicas.    

quinta-feira, 4 de junho de 2026

Ortega y Gasset

Hoy, aquí y ahora, en el Temple Expiatori de la Sagrada Família, ¿cuál es mi circunstancia? En verdad, ¿quién soy yo? Más aún, ¿hay un «yo» ahora mismo?

Me gusta mucho escribir, pero es solo eso —soy un animal literario— al igual que Cervantes.  

Hay perdón, hay miedo. Y tengo un poco de miedo, pero también un poco de perdón, in media res. 

Buenos días, señor sacerdote.

En verdad, su nombre es muy bonito: Juan Feliz. Sí, es como un abrazo de la esperanza.

Juan tiene los ojos azules, el pelo rubio y la piel morena, como un moro del desierto; además, es muy tranquilo, evidentemente.

En cambio, estoy casi siempre aburrido, estresado. En otras palabras, hay una antítesis entre la realidad secular y la sagrada.      

Por hoy, muchas gracias, Juan. Me gusta siempre hablar contigo.

Hasta luego, mi amigo. Gabriel, el brasileño.

Ahora es una noche negra en Barcelona. En mi espíritu, es día claro, alegre y calmo, como un río sin piedras en su camino.

Hasta la victoria siempre.

Mi victoria es las lenguas humanas, las personas humanas y esta ciudad humana: Barcelona.

segunda-feira, 1 de junho de 2026

Forks

Hello, everyone. My name is Gabriel. I'm Brazilian.

Right now, I'm living in the United States because I live in Forks, Washington, between the rain and the clouds.

Here in Forks, I'm learning American English. There are trees, clouds, and absolute silence. Forks is a small town, and I live close to the Elk Creek Conservation Area.

I am a Brazilian linguist. Because of that, I want to study Indigenous languages. I speak Portuguese, of course, French, Spanish, Hebrew, and a little English. But I don't speak Quileute, for example. Therefore, I need to study more.

In Brazil, I live with my family in a big house in the city. In the United States, I live with my cat in a small house. I can study every day. I can read every day. I can live every day. It's cold, but I like it. It's awesome.

In the morning, I eat eggs and drink coffee. In the afternoon, I have lunch: rice, beans, and some beef. At night, I eat burgers and fries.

And that is my life in Forks — Washington.

quarta-feira, 8 de abril de 2026

La vie on moi

Salut, enchanté !
Mes amis, moi c'est Gabriel.

Je viens du Brésil, alors je parle portugais.
Mais je parle aussi anglais, espagnol et un peu français.

Qu'est-ce que je fais dans la vie ?
Je travaille dans la vie, avec la vie.

Pourquoi ?
Parce qu'elle est en moi.
La vie en moi. Voilà !

J'aime parler les langues, et j'adore manger des croissants, à Paris, en France. J'ai un ami en France.

J'ai 26 ans.
Mon frère a 6 ans, et ma sœur a 18 ans.

Notre famille vient du Brésil, alors nous sommes brésiliens.

Nous avons un chat qui s'appelle Mickey, un nom anglais.
Il est toujours content, mais mon papa et ma maman sont toujours fatigués.

Où est-ce que j'habite ?
J'habite à Paris, en France.

Je travaille avec mon ami français dans une entreprise brésilienne.

C'est bon, c'est parfait.

Mon ami français s'appelle Galois.
Il adore les macarons.

Moi, je déteste les macarons, mais j'adore les croissants.

Au revoir !



segunda-feira, 6 de abril de 2026

עושה חיים

!שלום עליכם

?בוקר טוב, מה קורה

.שמי גבריאל, נעים מאוד, חברים

.אני מברזיל, ועכשיו אני בישראל

.אני אוהב מאוד לאכול פיצה. וגם אני אוהב לשתות קפה בלי סוכר

.אבא ואמא שלי בסאו פאולו, בברזיל. המשפחה שלי בברזיל

.בערב אני קורא ספרים וגם עיתונים על פוליטיקה

.בלילה אני הולך בירושלים עם הכלב והחתול שלי. אבל אין לי צב, למשל

.בירושלים הכלב שלי תמיד בורח. השם שלו הלל. הלל אוהב לנבוח בלילה

.החתול שלי, השם שלו שלומו, תמיד שקט כמו מדבר. שלומו בדוי

.בסוף הלילה אני אוהב ללכת לאולפן ולבית כנסת

!תודה רבה ולהתראות

quinta-feira, 27 de junho de 2024

A correlação de forças como uma categoria geológica

Do rio que tudo arrasta se diz que é violento. Mas ninguém diz violentas as margens que o comprimem.

Bertolt Brecht


A esquerda brasileira conjura (quase absolutamente) uma categoria derrotista: a correlação de forças — como se a mobilização estratégica dependesse necessariamente de uma situação favorável. 

Breno Altman defende o seguinte: a esquerda brasileira conjura essa categoria derrotista como se fosse uma categoria geológica, como se fosse uma corrente marítima, como se fosse uma erupção vulcânica.  

Há uma correlação de forças? Indubitavelmente. A mobilização estratégica depende necessariamente de uma correlação de forças? Não, vide a resistência do Hamas, em 7 de outubro — especialmente.

Roberto Mangabeira Unger diz que a esperança é consequência da ação, e não causa da ação. Nesse sentido, uma esquerda que se cristaliza àquela categoria derrotista é uma esquerda que já perdeu toda a esperança. 



A dicotomia enxadrística

De fato, Suzaku é o cavaleiro branco e Lelouch , o cavaleiro negro, em uma dicotomia enxadrística. Contudo, essa dicotomia implica um par...